Nu woord na woord
messen gescherpt zijn
de taal versleten
en de vlam onthoofd
is al wat leek
ontdaan van schijn
en leeggeroofd
de rode draad
gebroken
Diep weggedoken
wordt het pijnvuur
traag geblust
en achter stil
geluikte ogen
ontkiemt
een kalme rust
Zaterdagmorgen ging om 6 uur al de wekker. We gaan op avontuur vandaag!
Met de gratis Dierentuinkaarten van het Kruidvat, gingen we naar Burgers Zoo vandaag.
Oma stapte om 8.10 uur het huis in, en om half 9 waren we al onderweg. We hadden er allemaal erg veel zin in, even een dagje uit. Even lekker genieten, en de spanning en de stress van de afgelopen week van ons af laten glijden.
Het was gelukkig niet zo druk op de weg, beetje vroeg nog, en het regende. En om 10 uur waren we er zomaar al. De jongens hadden haast om binnen te komen, en al snel stonden we naast de pinguïns. Het miezerde een beetje, dus we besloten al snel de overdektere delen te gaan bekijken.
Dat waren wel meteen de mooiste delen van het hele Dierenpark ook. De Bush, prachtig... heel tropisch, veel dieren, bomen, jungle. Daarna de Desert, koud, kaal, rotsen, kaler, geen dier te vinden... Ondergrondse tunnels, erg donker, leuke akoestiek ook... (sta je daar met een groep volwassenen en kinderen te Oehoe-en... lol) Al die rotsen lijken ook op elkaar, dus verdwalen was erg makkelijk.
Daarna Ocean... het land van Nemo.... Waanzinnig mooi.... als je binnenkomt, ruik je al de geur van de zee. En al die aquaria... Ik heb overigens geen 'Nemo' gezien, wel een hoop 'Dory's' er is zelfs een stukje waar de roggen boven je hoofd zwemmen, en je dus kan zien dat ze een gezichtje hebben, en je uit lachen LOL
We zagen haaien, er was nog een zwangere haai, die helemaal sneu en alleen in een deel van het aquarium zat..... maar ja, alles voor het nageslacht he? (mocht je 'oud zeer' proeven in deze regels, dan klopt dat.)
Via een overdekt platform, liepen we langs de Savanne... met de oost Indisch Dove olifant, de Neushoorns, de Giraffes, uiteindelijk kwamen we bij de Leeuwen en de Beren (hé die kwamen me bekend voor, dat zijn die beesten die me heel vaak wakker houden.... de trollen heb ik niet gezien....)
De Mangrove, warm en plakkerig, ik heb wel dieren gehoord, maar niet gezien. Ik heb buiten op de rest gewacht, want de vochtige warme lucht was even teveel voor me. Ik stond me te vergapen aan die prachtige Roze Flamingo's. Het blijft een pracht gezicht, hoe ze op 1 poot zo stil kunnen blijven staan, en hoe ze hun gewicht zo verdelen dat ze dat ook kunnen. We zagen nog apen, slingerapen, een oerang-oetang , die verstoppertje speelde in het hooi, en gevonden werd door een chimpansee uit het hok ernaast.
Daarna was er nog een overdekte zaal met slangen en spinnen, een vogelspin. Toen we die zaal uitliepen stonden we langs een stuk aarde waar ze opnieuw beplant hadden. Dus ik riep mijn Oudste... 'Kijk een Oudste!!' (heel enthousiast natuurlijk, het werkte Oudste kwam snel aangerend...) "kijk nou eens... een tuinslang!!!' Dat leverde me een mep op natuurlijk ;-)))
Inmiddels was de zon gaan schijnen...en hoe... (er was heel veel regen voorspeld... we hebben alleen beetje motregen gehad) En de speeltuin was redelijk bespeelbaar zeg maar. Dus de mannen gingen nog even ravotten, terwijl wij achter glas, genoten van een kop koffie en een broodje... (zo heerlijk is dat, de avond-ervoor-al-klaargemaakte-witte-bolletjes-met-bruine-suiker-die-al-de-hele-dag-in-de-rugzak-zitten... schoolreisjes/vakantievanvroegerherinneringen)......
Inmiddels hadden we het wel een beetje gezien daar, dus haalden we een parkeermunt en liepen we naar de auto. Maar ja.. al die bomen lijken op elkaar, dus wáár had ik die auto ook al weer neergezet? Ineens hoorde ik Jongste roepen 'Ik heb hem!!' Ik was slechts 3 paden te ver gelopen, mijn mam slechts 5... en mijn Oudste liep al bijna aan de andere kant van het parkeerterrein... lol Mijn moeder herinnerde zich meteen weer een soortgelijk avontuur maar dan bij Disneyland in Amerika... toen zij en pap wel een UUR gezocht hadden naar hun huurauto, op een parkeerterrein dat wel minstens 10 keer groter was, dan dit terrein.
Instappen en wegwezen en op huis aan zou je denken... mooi niet natuurlijk... nou ja dat instappen dat ging goed, dat wegwezen ook wel... maar toen moest die parkeermunt nog in dat apparaat naast de slagboom.
Ik doe het raampje open,
ik kan dus NIET bij die gleuf,
maar de Dierentuinmedewerker die ernaast staat wel...
dus die pakt de munt aan, en gooit hem in het apparaat..
Ik bedank de knul vriendelijk,
De slagboom gaat open
Ik rijd door
De slagboom gaat weer dicht
Maar mijn raampje niet......
Met geen mogelijkheid..... *zucht*
Mam zegt dat ik misschien even moet 'wrikken' , dat doe ik... waarop ik natuurlijk weer ergens KRAK hoor.... (echt waar oud zeer, ik schiet meteen in de stress... OMG rijd ik weer eens in de auto van mam? heb ik weer iets gesloopt?) Nou ja, het raampje ging dus echt niet meer dicht. En met open raam nog 1,5 uur terugrijden... daar was de temperatuur niet naar... Dus dat op huis aan... dat moest nog even wachten...
Ik zoek een parkeerterrein waar de zon een beetje schijnt en bel de wegenwacht... Er komt een reddende engel deze kant op, zegt de mevrouw aan de andere kant van de lijn. En wij installeren ons in het zonnetje (ooooooooooo wat slim van ons om de nintendo DS voor de knullen meegenomen te hebben, zij zitten relaxed te Avatarren...) Mam en ik hebben diepe gesprekken over pech, en over het leven, over oud zeer, over nu, over afgelopen week. Mochten er mensen zijn wiens oortjes getuterd hebben, dan hebben we het ook over jou gehad denk ik ;-)))
Na 40 minuten stond er een gele engel achter ons. Wat een heerlijke meneer zeg, zo vrolijk en zo blij dat hij ons kon helpen. Ik was al vrolijk en blij, maar dit was wel een verademing..
Hij durfde iets harder te wrikken dan ik... en al snel zat het raam weer in de rubbers, inclusief het mechanisme (hij legde het zo geduldig uit, dat ik het ook snapte enzo)
En vervolgens ging hij het vasttapen met Ducktape.. ik zeg het nog een keer... fantastisch spul dat Ducktape... Ik repareer er moeiteloos de fiets van mijn Jongste mee, en de week erop weer, en weer en weer ;-)))))
We namen afscheid van onze reddende engel, en toen konden we eindelijk op huis aan.
Vlak-bij-waar-ik-woon stapten we nog even de McDonalds in, lekker..mmmmmm (zo ga je nooit en zo zit je er voor de tweede keer die week.....)
Een half uur later reden we nog even langs de supermarkt, want ik had even geen boodschapjes gedaan voor zondag... en om 19 uur waren we dan eindelijk weer thuis....
Mam ging meteen door naar huis, want al met al was het veel later geworden dan de bedoeling was... en wij ploften moe op de bank neer.... nou ja... wij...wij.... ik dan... de kids hadden al weer energie voor 10... die hadden de hele terugweg uitgerust natuurlijk... maar aangezien ik chauffeerde.. moest ik opletten.... en hoe....
Het was een heerlijke dag, de kids hebben genoten, en hun oma en mamma ook..
Ik voel mijn voeten nog, en mijn bekken, maar ook mijn kaakspieren van het lachen.
Vanmorgen om 9 uur stonden ze naast mijn bed, met een kop koffie en een croissantje.
Sinterklaas was geweest!! (Ook dat nog....) Sintermamma had er zowaar aan gedacht vlak voor ze zelf was gaan slapen gisteravond..... Ik bewonderde de schoenkadoo's en ja natuurlijk ging ik mee naar beneden om met de raceauto's en de dino's te gaan spelen....
Maar inmiddels ligt Oudste met koorts op de bank... Jongste ligt er uitgeput naast...
En belle zelf is ook niet meer zo frips en fruitig....
Nou ja, morgen is er weer en dag.... dat zien we morgen dan wel weer :-)))
Woensdagmiddag, de jongens oefenen nog even wat Sint-Maarten liedjes. Sint Maarten had een muis, en een koe, en een paard ook nog... (Volgens mij was Sint Maarten een Directeur van een Dierentuin of zo)
Maar eerst gingen we met zijn vieren naar de McDonalds.. Het was al bijna donker, en het was er gelukkig niet zo heel druk, en het was erg lekker ook... :-)))
Toen we hier het pad weer opreden zagen we de eerste kinderen al lopen, dus snel de lampionnen gepakt en naar buiten. Oudste had al snel zijn oude dansje weer opgepakt, dat leverde immers dubbele snoepjes op. Maar na een paar huizen had Meester er wel genoeg van. Hij ging wel bij mij thuis bij de deur zitten snoep uitdelen.
Dus liep ik met de buurvrouw van mijn dubbele huisnummer en onze kinderen verder. Buurvrouw I. is net zo adrem en bijdehand als ik ben... dus het was supergezellig.
De woordspelingen vlogen over en weer :-)) (nadat ze eerst had geprobeerd uit te vogelen wie Meester was enzo.... lol)
In de straat achter ons, zei ze ineens tegen me 'het lijkt de Kalverstraat wel' het was dan ook een drukte van belang...
Iedereen krioelde door elkaar heen. Het waren vooral de moeders die met de kinderen buiten liepen. De mannen stonden vooral in de deuropeningen met elkaar te praten, het was wel donker, maar echt niet koud. Overal stonden glaasjes met brandende kaarsen erin, lampjes die de opritten verlichten...
De kinderen liepen van deur naar deur en de moeders stonden in het midden van de straat, met elkaar te kleppen.. Ineens zegt I. tegen mij.. 'Zie je dat, het lijkt de rosse buurt wel, alleen staan NU de mannen tegen de kozijnen aan te schurken onder het lampje' ...
Ik schiet in de lach... en ik zie nog net dat een aantal van die mannen haar opmerking ook gehoord hebben. Die mannen zijn 'not amused' wat mij nog harder laat lachen... Als je zou doen alsof de lampjes niet wit zijn maar rood... dan klopt het plaatje meteen.
Ik kan ook niet meer stoppen met lachen en het werkt aanstekelijk.
De opmerking gaat van mond tot mond... en bijna alle moeders staan te lachen in de straat.. En bij elk volgend huis staat weer een pappa tegen het deurkozijn aan te schurken onder het buitenlampje....
I en ik bekijken het met een grijns van oor tot oor.
Ik zeg nog 'Eigenlijk wonen er best wel lekkere pappa's bij ons in de straat' ...
I. is het met me eens... "ja ik krijg er honger van... maar ja als ik zo thuiskom, dan ligt mijn kerel met een fikse griep in bed, daar heb ik ook niks aan'
Vol medeleven zeg ik.. 'aggossie.. wat sneu voor je'
De dochter van I heeft er schoon genoeg van , ze wil naar huis.
I. kijkt me aan, en zegt "wij gaan nog even bij jou thuis zingen, want jij hebt het beter voor elkaar'
Ze laat me bulderend van de lach achter bij al die andere moeders... Eigenlijk heb ik wel zin in koffie ook, en mijn mannen zijn dit jaar niet zo enthousiast als vorig jaar. Als ik voorstel zo langzamerhand op huis aan te gaan, staan ze beiden meteen te knikken. "ja goed plan mamma' ..
Als ik bij ons de oprit oploop dan zie ik als eerste:
mijn Meester, die onder de buitenlamp tegen het deurkozijn staat te schurken....
Toen kon je me opdweilen.... *GRIJNS*
Ik zou me overweldigd moeten voelen
Onder een sausje van uitbundige victorie
Een soort van 'als je kiest voor het gedrag... dan kies je ook voor de gevolgen'
Trots..
Trommels
Vlaggen
Fanfare
Taart
Champagne
Maar ik voel me er alleen maar Diep Triest onder.
Dat het zo moet...
Ik ben trots... op MIJ
Dat ik niet gehuild heb,
Dat ik luid en duidelijk heb kunnen vertellen
Wat er werkelijk gebeurd
Dat wat hij ook zegt
Ik beter weet
En dat ik niet de enige ben
Die het beter weet
Dank jullie wel
Mijn lieve Meester, dat je er was...
mijn Rots, daar in die vijandige branding..
Jij die me laat zien hoe sterk en groot ik eigenlijk ben
Jij die me al die verborgen bronnen aan laat boren
En laat ontwikkelen
En gebruiken
Allways yours....
Mijn Moeder en mijn Vader voor die liefdevolle armen
Die na afloop op me wachten
Mijn broer
voor de toi toi toi
en de blik in de ogen van ...
Mijn zusje die geheel in het wit
als een beschermengel daar zat
Geloof me, ooit krijg jij je vleugels...
A, die vanaf haar werk, allemaal kaarsjes brandde
Lieverd, ik ga je morgen live knuffelen
Mamma Wilma, die mijn knullen opving
Ze broodjes knakworst voorschotelde
Die ze 'keurig netjes' hebben verorberd
Die ze voor een spannende film van Huis Anubis zette
Mijn buurvrouw, die me vertelde dat ik zonder mijn ex
een veel leukere vrouw was....
O en lieve buurvrouw van mijn dubbele huisnummer...
Je opmerking van gisteravond, was hilarisch!!
Je hebt me de tranen over de wangen laten biggelen
van het lachen.
De avond van 11 november, zal nooit meer hetzelfde zijn.
We zijn op de goede weg...
Alles sal reg kom.
'Maar wij zijn het, wij zijn het steeds geweest'
Toen ik vanmorgen opstond zong ik het liedje alweer...
Sweet November van Heather Nova..
Een heel kort liedje... maar zo mooi en intens...
Sweet november.. you stole my heart
I let it go with all the fear and doubt
Sweet november.. you opened my mind
With all the sweetness that you left behind
And I'm living, with a vision of you
All the days grow colder, but I know
It's not the way I'm holding on but how I'm letting go
And how I will remember
Sweet november
And now you're with me
You're with me in the sun
I'm a baby in a world that's just begun
And now you're with me
You're with me in the rain
I'm so glad that I will never be the same
Cause I'm living with a vision of you
All the leaves are falling, falling down like snow
It's not the way I'm holding on it's how I'm letting go
But how, I will remember
Sweet november
Sweet november
We hebben een heerlijk weekend gehad met zijn drietjes. Interne verhuizing gedaan, en deze keer ben ik niet gewond geraakt. De jongens hebben lekker film gekeken, popcorn gegeten. Vreselijk gelachen tijdens het spelletjes doen... De regen knalde tegen de ruiten, het waaide, overal dwarrelden blaadjes.. Het was echt Herfst. (alleen de kachel brandde nog steeds niet.. hij doet het wel, dat wel, maar het is helemaal niet koud? of zijn wij nou gek? )
Gisteren samen met Jongste kippensoep gemaakt... die pan was al leeg voor we aan het avondeten konden beginnen, want we bleven 'proeven' met zijn allen.
Ik had een Mega-Hoera-Mona-is-100-jaar-geworden-pudding gekocht. Slagroompudding met bessensaus.... Megajummie.... oooooooooooo zo lekker....
Het was genieten... heerlijk gewoon...
En nu is het alweer maandag.... het regent.... alweer...
Ik wil gewoon nog nazomeren, genieten van de zon... maar het is echt over...die heerlijke zomer van 2009....
*zucht*
Koffie!
.... in vredesnaam bedacht dat kinderen hun moeder zouden moeten aanspreken met Mama?
Die vraag stelde Wilma me gisteren op het schoolplein, nadat haar Oudste zoon al een poos naast me stond en de aandacht van zijn moeder probeerde te trekken... Alleen riepen er natuurlijk nóg 300 kinderen de aandacht van hun moeders te trekken (ook de mijne) dus Wilma hoorde haar Oudste helemaal niet.
Ze grijnsde terwijl ze zei dat wij onze kinderen toch ook geen Kindje noemden... of Oudste of Jongste... En waarom die kinderen haar nou niet konden roepen met 'Lekker Ding' of zo....
Want dán zou ze het wel horen LOL
Al grijnzend fietsten mijn mannen en ik naar huis.. Het werd nog een interessant gesprek hier thuis, waarom de jongens mij nou niet bij mijn voornaam konden noemen... Maar goed ik heb natuurlijk wel een ijzersterk argument in handen. "Ik vind het zo fijn om jullie mij 'mama' te horen noemen......"
Vandaag ben ik vroeg op, dankzij Meester die zo lief was me wakker te bellen... Ik slaap al de hele week door de wekker heen, en dat is niet handig. En vandaag moet ik zoveel dingen doen.. dat door de wekker heenslapen geen goede optie is.....
Dus ik ga zo lekker douchen en aankleden. Ik wil op tijd bij de Aldi zijn, want ze hebben een prachtige paarse dekbedhoes in de aanbieding... En ik wil nog even naar het winkelcentrum om een paar andere dingen. En hier in huis is ook nog genoeg te doen. ZO staat er nog een interne verhuizing op het programma. De Jongens vinden het erg fijn om samen op 1 kamer te slapen en de andere kamer als Hoofdkwartier voor hen en hun vriendjes te gebruiken. Dus het bed van Jongste moet naar de kamer van Oudste (ik wil Jongeste van die koude grond afhebben) en het buro van Oudste moet naar de kamer van Jongste, zodat er ook ruimte genoeg is voor het bed van Jongste...
En verder willen we nog dammen en een ander spelletje doen, en ik had nog een nieuwe film gekregen voor de mannen. Monsters vs Aliens.. dus ik wil ook nog even popcorn meenemen, want dat 'hoort' bij film (volgens de mannen dan.....)
Fijn weekend!
Zonder het te weten
Heb je mij voor de keus gesteld
Ik heb mijn woorden afgewogen
Want als het moet ben ik niet zo'n held
Maar mijn hart en ziel
Staan open
Voor elk woord dat je zegt...
Voordat ooit.. nooit begint
Geef ik nu
Het beste wat ik in me heb aan jou
De bomen langs het water
Buigen diep voor de najaarsstorm
Ik koester me in je armen
Ik ben bij jou
In mijn puurste vorm
En mijn hart en ziel
Staan open
Voor elk woord dat je zegt...
Voordat ooit... nooit begint..
Geef ik nu
Het beste wat ik in me heb aan jou
Ik zie een glimlach op jouw gezicht
In het licht van de maan
Je doet je ogen heel even dicht
Voor we de nacht in gaan
Voordat ooit... nooit begint
Geef ik nu
het beste wat ik in me heb aan jou
Zondag was een hectische dag... de klok was een uur achteruit gegaan, en zo'n eerste dag heb ik dan echt het gevoel dat ik de hele dag achter de feiten aanloop...
A haalde me om 12 uur op, we gingen bij haar even een interne verhuizing doen.
Een kast slopen... oooooooo heeeeeeeeerlijk... die naar beneden brengen, toen 2 kasten naar boven tillen, die in elkaar zetten, 2 kasten van slaapkamer 1 naar slaapkamer 2 brengen, en de kamer opnieuw inrichten... zo leuk is dat... een woorddenker en een beelddenker samen aan het werk... Het leek wel een soort Tetris, voor mij dan.... A wist door de zooi niet meer waar ze moest beginnen... lol en toen de 2 nieuwe kasten op slaapkamer 1 neerzetten...
Natuurlijk dacht ik enorm goed na voor ik iets stoms deed bij het slopen. Terwijl ik een schroef stond uit te draaien hoorde ik mezelf het nog zeggen 'nu moet ik eerst die plank vastpakken anders valt hij op mijn VOEEEEEEEEEEEET AUW! te laat' De voet is nu dik en stijf, maar niet blauw (belle kleurt niet zo snel... ook haar voetjes niet) A zat even later nog met haar teen onder een kast... Buurman en Buurman aan de klus lol
Leuk om ook elkaars talenten te zien, Bij opruimen weet ik meteen waar ik moet beginnen, en hoe dingen opgestapeld kunnen worden (tetris) A weet meteen hoe alle meubels moeten staan, en dat het dan nog past ook, zoals ze in haar hoofd heeft... bij mij lukt dat dan weer niet. Creatieve geesten hebben we :-)) Timmeren in het donker kan ik dus ook, zelfs zonder op mijn duim te slaan... De kat kwam terug uit het Welness-Centre-voor-Katten-wiens-bazinnetje-op-vakantie-is. Even wat drinken en bijkleppen.. Erg gezellig wel.
Daarna nog even de laatste dingen op hun plek gezet, en toen heeft A me snel weer naar huis gebracht.. Het was al half 6... en om 6 uur komen mijn jongens weer thuis.
Ik was loof, moe van het bouwen en sjouwen... maar toen ik in bed lag kon ik niet slapen. Allerlei gedachten gingen door mijn hoofd... Uiteindelijk ben ik rond 5 uur op de bank beland, en heb daar geslapen.. door 3 wekkers heen zelfs.... :-((
Gelukkig stuurde Meester me een sms waar ik wél wakker van werd...
Ik moest om 9 uur op de fiets, naar een stad dichtbij. Ik moest ivm mijn aanleg voor diabetes, netvliesfoto's laten maken.
Daarmee kan de oogarts zien hoe het met de adertjes en de bloedtoevoer in mijn oog is gesteld. Die foto's (4 stuks) worden heel dicht op je ooggemaakt, en de flits is zo fel dat je er paars van gaat zien. Het doet geen pijn, maar om nou te zeggen dat het fijn is?
Ik mocht nog even kijken naar mijn netvlies. De oogzenuw stond er prachtig op, mijn gele vlek ook.. Heel bijzonder... Mijn oog leek wel een ondergaande rode zon op die foto.
Ik kreeg hem niet mee, maar ik heb op internet wel een foto van iemand anders gevonden..
De techniek staat voor niks tegenwoordig..
Daarna mocht ik weer 5 km terugfietsen naar huis...
Ik zie nog steeds paarse flitsen... wel bijzonder... dat is mijn favoriete lievelingskleur :-))
Ik had al een paarse bril... maar nu ook nog paarse glazen lol
Fijne maandag!
Laatste reacties